Szynszyle

Szynszyle to bardzo ładne stworzonka, które pochodzą z Ameryki Południowej. Tam żyją na suchych obszarach Andów. Sa to zwierzątka stadne, które kryją się w szczelinach i innych wąskich miejscach. Żyją zazwyczaj w grupach liczących około piętnastu osobników. Decydując się na zakup tego ślicznego zwierzaka powinniśmy zastanowić się nad kupnem dwóch osobników, buy nasz pupil nie nudził się w samotności i aby był szczęśliwy. Szynszyla jest zwierzątkiem nocnym, tak też nie wymaga od nas szczególnej uwagi za dnia. Można nawet powiedzieć, ze to obojętne, czy będziemy w domu, czy poza nim. Szynszyli podczas naszej nieobecności nie powinno jednak zabraknąć jedzenia i picia. Zwierzak budzi się dopiero późnym popołudniem i zaczyna harce. Ważne dla szynszyla jest jednak, by miał możliwość zużycia nadmiaru energii na bieganie i zabawę. Warto wypuszczać go z klatki, by zażył nieco ruchu. Nie jest to jednak wymagający zwierzak, a jeśli od małego był przyzwyczajany do obecności człowieka i zabawy z nim to z pewnością nie będzie agresywny i będzie potrafił się bawić.

Żywienie

Odpowiednie żywienie szynszyli zapewni jej zdrowie i szczęście. Warto pamiętać, w jakich warunkach zwierzak ten żyje na wolości, by dokładnie wiedzieć, co możemy mu podawać do jedzenia. Pożywienie przygotowywane dla szynszyli bardzo się różni od tego, jakie podajemy chomikom czy innym popularniejszym gryzoniom. Szynszyla żywi się suchym pokarmem, który stanowią trawy, gałązki krzewów i korzenie wszelakich roślin. Jako gryzoń szynszyla ma cały czas rosnące siekacze, które musi na czymś ścierać. Warto więc podawać jej prócz granulatu, który zakupimy w sklepie zoologicznym, wszelkie suche gałązki, które spokojnie będzie mogła gryźć. Urozmaicając jej dietę w ten sposób zdecydowanie pomożemy jej i ją uszczęśliwimy. Można oczywiście w minimalnych ilościach podawać szynszyli świeży pokarm, jednak trzeba dokładnie go kontrolować, by nie przesadzić z jego ilością i nie zaszkodzić zwierzakowi. Niebywale ważnym elementem dobrego żywienia szynszyli jest dostateczna ilość ruchu. To od nas zależy, czy zwierzak będzie mógł wykorzystać zgromadzoną energię i biegać, co zdecydowanie poprawi jego trawienie.

Rozmnażanie

Szynszyla ciąża jak na gryzonia jest bardzo długa, jednak młode rodzą się z otwartymi oczkami i ze ślicznym futerkiem. Młode szynszyle już po godzinie zaczynają biegać i harcować w klatce. Na świat przychodzi ich od jednego do czterech, jednak najczęściej zdarzają się bliźniaki. Małe zaczynają jeść pokarm taki jak matka już po tygodniu, jednak nie powinniśmy nic zbyt szybko oddzielać od samicy ze względu na to, że nadal podstawę ich jadłospisu przez około 45 dni stanowi jeszcze jej mleko. Miedzy 45 a 60 dniem od narodzin młode mogą znaleźć się już w osobnych mieszkankach, są gotowe do samodzielnego życia. Dojrzałość płciową osiągają w wieku sześciu miesięcy, zwierzątka te w niewoli dożywają nawet dwudziestu lat. Szynszyle nie rozmnażają się zbyt łatwo i niekiedy potrzeba wiele cierpliwości i czasu, by doczekać się młodych. Samiec z samicą muszą się nie tylko akceptować, ale również lubić, by zdecydować się na kopulację. Nieszczęśliwe szynszyle zdecydowanie nie będą się rozmnażać. Musza czuć się dobrze w swoim mieszkanku oraz być zupełnie zdrowe.

Choroby

Szynszyle są zwierzątkami odpornymi na choroby, o ile je dobrze odżywiamy. Z tym niekiedy hodowcy mają problem i zwierzątka zaczynają chorować na przykład na biegunki. Choroba ta występuje na wskutek spożywania przez szynszylę nieświeżego pokarmu oraz wody. Warto wiec wymieniać wodę na świeżą w miarę możliwości jak najczęściej, pożywienie zaś zawsze należy sprawdzać, czy jest przydatne do spożycia, nieprzeterminowane i nie spleśniałe. Podawanie zbyt dużej ilości świeżej i soczystej trawy oraz innych można powiedzieć nie suchych pokarmów może grozić u szynszyli biegunką. Przeciwna choroba, czyli zaparcia również swoje źródło mogą mieć w nieodpowiedniej diecie. Jeśli zwierzak zjada zbyt mało suchej trawy i nie pije dostatecznej ilości wody mogą one u niego wystąpić. Przy tym ważny jest ruch, który dodatkowo sprzyja trawieniu. Nasz pupilek musi żyć w niestresujących warunkach, gdyż niekiedy z nerwów zwierzaki te zaczynają wygryzać sobie sierść. Niekiedy robi to z nudów, jednak ten pierwszy powód jest częstszym. Kiedy zauważymy, ze szynszyla ma braki w sierści warto dobrze przyjrzeć się jej, czy nie żyje ona w stresie, często stresującą sytuacją dla zwierzaka jest ta, kiedy budzimy go z twardego snu.